ناناز

چگونه فراموشت کنم

rozabi — Fri, 29 Jun 2007 07:53:18 GMT

چگونه فراموشت کنم؟.. چگونه فراموشت کنم؟

تو را که از خرا به های هرزگی؛ به قصر سپید عشق هدایتم کردی و

عاشقی بیقرار و یاری با وفا برای خویش ساختی.

آهو بره ای شدی که دوستی گرگ را پذیرفتی و برای آشک های او شانه

هایت را ارزانی داشتی؛و با صداقت عاشقانه ات دلش را به درد آوردی.

چگونه فراموشت کنم؟..

تو را که سال ها در خیالم سایه ات را می دیدم و طپش قلبت را حس می

کردم؛ و به جستجوی یافتنت به درگاه پروردگارم دعا می کردم...

که خدا یا پس کی او را خواهم یافت؟!

چگونه فراموشت کنم؟..

تو را که همزمان با تولدت در قلبم همه را فراموش کرده ام! برایم..برایم

تمامی اسم ها بیگانه شده اند و همه ی خاطرات مرده اند...

rozabi — Mon, 27 Nov 2006 06:18:18 GMT

شبي از پشت يک تاريکي غمناک و باراني تو را با لهجه گلهاي نيلوفري صدا

کردم. تمام شب براي با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهايت دعا کردم . پس از

يک جستجوي نقره اي در کوچه هاي آبي احساس تو را از بين گلهايي که در

تنهاييم روئيد با حسرت جدا کردم .

rozabi — Wed, 01 Nov 2006 08:21:18 GMT

اگر ابر بودم مي باريدم،

اگر مهر بودم مي تابيدم،

اگر خدا بودم مي آفريدم تا بداني

دوستت دارم ....

اگر ابر بودي به انتظار اشکت مي نشستم،

اگر مهر بودي در پرتوات خود را گرم مي کردم،

اگر باد بودي چون برگ خزان خود را بدستت مي سپردم،

اگر خدا بودي به تو ايمان مي آوردم تا بداني دوستت دارم،

اگر هيچ بودي از تو ابر سپيدي مي ساختم،

ازتو خورشيد با شکوهي بوجود مي آوردم،

تو را نسيم ملايمي مي کردم از تو خدايي بزرگ مي ساختم،

تا بداني که فقط تو را دوستت دارم....

دوست دارم

ماه تنها بود،

rozabi — Thu, 28 Sep 2006 07:42:29 GMT

اين همه به آسمان نگاه كرديم و ندانستيم

ماه نقطه آخر خط است

و اين هواي كوچك

دل شوره هايمان را جا نميدهد ديگر...

نميدانم به جاي كدامين واژه سكوت را جايگزين كرده ام و به جاي كدامين غصه تمام

رنجها و دردها را در كوله بارم ذخيره كرده ام و با خود مي برم، به هواي كدامين نگاه و

كدامين ديدار چشمهايم را بسته ام و در جاده اي بي سر و ته زندگي قدم مي گذارم

تنها، در اين تنهايي عميقي كه به اندازه همه تنهايي خدا عميق است كه حتي

دستهاي فرشته هاي خدا هم به آن نميرسد...!

اين جا و آن جا

حالا تمام آن روزها روي دستمان مانده

و هيچ كس آن خيابان را تا انتها نرفت

اين خنده گاهي بيخ گلويم را آنچنان مي بندد كه به بغض تبديل مي شود اين روزها،

اين روزهاي كه رابطه ها شده اند كاري و هيچ كس به فكر هيچ كس نيست، اين

روزهاي كه دوستي ها و رفاقتها به طنابي پوسيده و كهنه مي ماند، كاش كسي

ميدانست كه تقصير كدامين ماه است كه بدون اينكه ما بدانيم شب تو آسمان در كنار

ستاره تا صبح بزمي عاشقانه بر پا مي كنند و ما خيره به آسمان

تا صبح بيدار مي مانيم

گناهت را نمی بخشم

rozabi — Tue, 12 Sep 2006 08:03:38 GMT

تو را با ديگری ديدم که گرم گفتگو بودی

با او آهسته ميرفتی سراپا محو او بودی

صدايت کردم و بر من چو بيگانه نگه کردی

شکستی عهد ديرين را گنه کردی گنه کردی

گناهت را نمی بخشم

چه شبها را که من تنها به ياد تو سحر کردم

چه عمری را که من بيهوده به پای تو هدر کردم

تو عمرم را هدر کردی گنه کردی گنه کردی

گناهت را نمی بخشم

همين بود آن صفايی را که ميگفتی

همين بود آن وفايی را که ميگفتی

تو که خود اين چنين بودی چرا روزم سيه کردی

گنه کردی گنه کردی

گناهت را نمی بخشم

rozabi — Sat, 19 Aug 2006 11:09:24 GMT

وقتي ماه را در آسمان مي بينم قلب کوچکم چه شاد مي شود که چشمانم هنوز ياراي ديدن نور را دارد .

مي شود شروع کرد ، مي شود از اول مشق عشق را نوشت و اين بار در دفتر قلب تو . مي دانم مي گذاري بنويسم .

بارها زير لب زمزمه کردم الهي و ربي من لي غيرک......ولي اين بار وجودم فرياد مي زند الهي و ربي من لي غيرک .....چرا که از آدميان خسته ام خدايم .

الهي ! در سکوت افتاده اي بيش نيستم ، تو دليل سکوتم را مي داني ، و چه آسان سکوتم را هم محکوم کردند .

الهي ! مي گذارم تا باز هم بگويند ، چرا که تو را دارم و تو مرا بس .

الهي ! گفتي خريدار دل شکسته اي ، آوردمش ولي ارزان نمي فروشمش . ميدانم بهتر از تو خريداري پيدا نمي کنم ميدانم با من راه مي آيي .

الهي ! ببين در راه مانده اي هستم دلتنگ وصال ، دلتنگ آغوش يار ، دلتنگ شنيدن صداي قلب يار . الهي درياب !

الهي ! سادگي را به من ارزاني کن هرچند مجازاتم کنند ، الهي! جنون عطا کن .جنون ، جنون ، جنون.

الهي ! کودکان چه معصوم مي خندند ، کودکي عطا کن .

الهي ! خدايم !ياري ام ده که در مقابل اين قوم هيچوقت سر تعظيم فرو نياوردم چرا که سجده گاه من و تعظيم من فقط و فقط براي توست .

الهي ! ياري ام ده مقاومت کنم و بر نامهربانان لبخند بزنم . الهي يا ربي دل بي کينه عطا کن ، دل بي کينه عطا کن خدايم .

الهي ! وقتي غنچه اي کوچک با نور خورشيدت شکوفا ميشود واي به احوال من که با نور تو قلبم تاريک بماند و به روشنايي سلام نکند .

خدايم ! حرف بسيار است در خلوتهايم برايت سخنها دارم

rozabi — Sat, 05 Aug 2006 05:31:00 GMT

عشق ، تن به فراموشي نمي سپارد مگر يك بار براي هميشه .

جام بلور ، تنها يك بار مي شكند .

مي توان شكسته اش را ، تكه هايش را ، نگه داشت

اما شكسته هاي جام ، آ‌ن تكه هاي تيز برنده دگر جام نيست .

احتياط بايد كرد .

همه چيز كهنه مي شودعشق نيز ...

و اگر كمي كوتاهي كنيم

بهانه ها جاي حس عاشقانه را خوب مي گيرند .

« بیا تا بگوییم »

rozabi — Sat, 29 Jul 2006 07:51:53 GMT

بیا تا تاجی از نیلوفر آبی بر سر بگذاریم

بیا تا بر روی گل قاصدک بنشینیم

و پیوند دلهامان را به همه مژده دهیم

بیا تا رز سرخ را شاهد پیوندمان کنیم

و بگوییم تا او هست ما هستیم

بیا تا به آفتابگردان بگوییم

که ما از هم اینک

رو به آفتاب خواهیم شد

بیا تا به غنچه های باغچه مان

شکفتن را بیاموزیم

بیا تا با یاس های وحشی خانه مان

تن خود را عطر آگین نماییم

و به شمعدانی ها بگوییم

تا از انزوا در آیند

بیا تا به یُمن پیوند عشقمان

گل مریم به هم هدیه کنیم

بیا تا گل یخ را با حرارت ذوب کنیم

و به شقایق بگوییم

که ما از او عاشق تریم

دوباره عاشقی؟؟؟؟

rozabi — Sun, 23 Jul 2006 21:56:18 GMT

بدو بیا بدو بیا

دلم دوباره پر گرفت

قصه ی دنیا رو گذاشت

عشقو دوباره سر گرفت

بازم دل خراب من

صدای بارون شنیده

تو رؤیاهای رنگینش

شر شر ناودونو دیده

با این حواس پرت دل

موندم چه کارا بکنم

باید واسه زندون دل

یه قفل خوب پیدا کنم

یه جا که بند نیس بی حیا

باز رفته دنبال سراب

بازم تو این هول و ولا

دل بسته به چن تا حباب

بازم میون دلبرا

یک نفرو پسندیده

تو دفتر نقاشیاش

صورت اون رو کشیده

دل دوباره پر می زنه

بازم توی آسمونا

گوش نمی ده به حرف من

شده اسیر شیطونا

وحشی شده یاغی شده

دوباره باز شور می زنه

جیغ می زنه داد می کشه

حرفای ناجور می زنه

خسته شدم من به خدا

از بس توی سرم زدم

می گم که راهو گم نکن

می گه خودم خوب بلدم

بهش می گم که بی خیال

این حرفا حرف بچه هاس

بچه نشی عاشق بشی

یه قلب صاف بگو کجاس؟

آخر تو با این بازیات

کار دس هر دومون می دی

دنیا قشنگ نیس به خدا

تو زشتیاشو ندیدی

اگه بخوای بازی کنی

با دو تا چشمون سیا

با موهای بلند و صاف

با ابروهای ناقلا

دو روز دیگه اسیر می شی

چشات جز اون نمی بینه

خسته و وامونده می شی

آخر عشقت همینه

بیا بالای غیرتت

این حرفا رو بذار کنار

بازم واسه دفترمون

سه چار تا شعر خوب بیار

می گه ولم کن ببینم

بازم واسه م تو خواب دیدی

این همه سال از زندگیت

هیچی هنوز نفهمیدی

مگه می شه چشمارو بست

به روی اون موی دراز؟

به روی ابرو و لباش

به روی اون چشمای ناز؟

مگه می شه عاشق نشد

وقتی که اون عشوه میاد؟

نگو بهش نگا نکن

که این ازم بر نمیاد

می گم گیرم بش رسیدی

دنیا سه چار روز باصفاس

بعدش ازش خسته می شی

زندگیت اون وقت به فناس

دلبرای خوشگل و ناز

با موهای صاف و بلند

انقد زیادن که نگو

چشماتو رو دنیا نبند

...

دیگه حریفش نمی شم

رو اسب قدرتش نشس

می گم تو رو خدا یواش

بهم می گه همین که هس

rozabi — Sat, 22 Jul 2006 08:35:47 GMT

نگاه مرا باور كن
دستان مرا باور كن
احساس مرا باور كن
قلب مرا باور كن
حرف مرا باور كن

آري

اظطراب در نگاه من از شور عشق توست
لرزش دستانم از انتظار ديدار توست
احساس گرمم از حرارت نگاه توست
تپش قلبم از به ياد آوردن خاطرات توست....

و حرف من اين است :

" آري....هنوز هم دوستت دارم...."

کاش میتوانستیم فاصله های میان وجودمان را کم کنیم و با هم یکرنگ شویم....کاش میتوانستیم این یکرنگی را حفظ کنیم و با هم یکی شویم.. وکاش میتوانستیم این یکی بودن را حفظ کنیم و هرگز جدا نشویم